गणेश गीतेच्या सहाव्या अध्यायाचे पठण केल्याने ज्ञान, भक्ती आणि निष्काम कर्माच्या मार्गावर चालण्याची प्रेरणा मिळते, ज्यामुळे जीवनात आनंद आणि सार्थकतेची प्राप्ती होते. हा अध्याय कलियुगात मनुष्य जेव्हा दुःख, मोह आणि अज्ञानाने ग्रासतो, तेव्हा त्याच्यासाठी मुक्तीचा मार्ग दर्शवतो.
गणेश गीता अध्याय ६ पठणाचे फायदे
हा अध्याय मनुष्याला ज्ञान, विवेक आणि निष्काम कर्म यांसारख्या गुणांची शिकवण देतो. याच्या पठणाने जीवनात आनंद आणि सार्थकतेची भावना येते. गणेश गीतेच्या ६ व्या अध्यायाच्या पठणाने कठीण इच्छा पूर्ण होतात आणि वाईट शक्ती दूर होतात असा विश्वास आहे. हे पठण ऐकल्याने वाईट शक्ती पळून जातात, अशीही एक श्रद्धा आहे. हे पठण ऐकल्याने वाईट शक्ती पळून जातात आणि नकारात्मक ऊर्जा दूर होते असा विश्वास आहे.
गणेश गीता अध्याय ६
(गीति)
गणपति म्हणे वरेण्या, सांगें तुजला प्रसिद्धसा योग ।
बुद्धीयोग असे हा, ऐकें राया सुयोग हा सांग ॥१॥
गणपति म्हणे तयाला, जरि तूं घेसी कळून मम तत्त्व ।
माझी ओळख होतां, मुक्तीला पावशील तें तत्त्व ॥२॥
कळण्यास योग्य ऐसें, नाहीं दुसरें सुसाध्यसें इतर ।
लोकहितास्तव तुजला, सांगतसें मी श्रवीं नृपा चतुर ॥३॥
आधीं प्रकृति माझी, जाणावी नी मलाहि जाणावें ।
माझें ज्ञान तुला तें, होतां विज्ञानरुप धन पावे ॥४॥
अग्नी अकाश वायू, रवि शशि आणी अहंकृती चित्त ।
बुद्धि नि होता हविही, एकादश मदिय प्रकृतीच त्यां असत ॥५॥
जीवित्याला पावे, व्यापक आहे त्रिलोकिं ती साची ।
प्रकृति आहे समजे, जन्मा येणें तसेंच मरणेंची ॥६॥
ऐसें बोलति मुनि हें, ऐकें राया मदीय वचनातें ।
सृष्टि-स्थिति-लय-पालन, होतें हें माय-पुरुष युग्मातें ॥७॥
वर्णाश्रमधर्मानें, वर्ते जो वा स्वपूर्वकर्मानें ।
ऐसा तो विरळा गत, जाणतसे मदिय तत्त्व यत्नानें ॥८॥
केवळ मजसी पाहे, अन्यत्रहि लक्ष देत न च जो तो ।
यत्नें करुन माझें, दर्शन घेई सदैव योगी तो ॥९॥
जगतीं सुगंधरुपें, अग्नीमाजी सतेज रुपानें ।
उदकीं रसरुपानें, सूर्याठायीं बघे प्रकाशानें ॥१०॥
येणेंपरि जो पाहे, बुद्धीदिक नी समस्त वस्तूंत ।
असती धर्म तसतसे, जाणे तो मदिय रुपसें बघत ॥११॥
माझेपासुन झाले, जनित असे ते विकार बा तीन ।
त्यांचे ठायीं मजला, पाहतसे योगिराज तो लीन ॥१२॥
मायेनें मोहित जे, पापीजन ते मला न ओळखती ।
माझी तीन विकारी, प्रकृति ते तीन लोक भुलताती ॥१३॥
जो तत्त्व मदिय जाणुन, मुक्तहि होतो नृपावरा योगी ।
बहु जन्मांनीं जाणुन, मोहाला सोडितो असा योगी ।
जे अन्य देव भजती, ते जाति त्या तदीय लोकांस ।
ज्या बुद्धीनें मजसी, भजती त्यांची सुपूर्ण करि आस ॥१५॥
मी सर्वांना जाणें, परंतु मजला कुणीहि न जाणे ।
ऐसी जनरीतीही, कथितों भूपा तुला तिही जाणें ॥१६॥
अव्यक्त असा जो मी, व्यक्तहि होतां न जाणती मजला ।
ते काम मोहव्यापक, असती मानव कथीत हें तुजला ॥१७॥
तैसेंच पापकर्मी, अज्ञानी असति त्यांस प्रत्यक्ष ।
न दिसे त्यांना मी कीं, जाणें भपा श्रवार्थ दे लक्ष ॥१८॥
जो भक्तियुक्त असुनी, मदीय स्मरुनी त्यजीतसे प्राण ।
त्याला मदिय कृपेनें, जन्म नसे आणखी नृपा जाण ॥१९॥
ज्या ज्या देवा स्मरतो, त्या त्या लोकाप्रतीच तो प्राणी ।
जातो भूपति ऐकें, मदिय असेही खरोखरी वाणी ॥२०॥
रुपें अनेक नटतो, रुचिर अशा त्या रुपास कीं ध्यावें ।
ज्यापरि अनेक सरिता, मिळती सिंधूस ऐक्यजल व्हावें ॥२१॥
कवणहि मार्गे जावें, ध्यावें मजला सुभक्तिनें नित्य ।
पावे मदीय स्थाना, हें जाणोनी सुबोधसा सत्य ॥२२॥
ब्रह्मा विष्णू शिव नी, इंद्रालाही भजोन त्या लोकीं ।
जातो परंतु परते, सरतां पुण्यास जनुन ये लोकीं ॥२३॥
भजतां मजला भावें, मज लोकाला त्वरीत ये भक्त ।
परते नच या लोकीं, राहे तेथें सदैव हो मुक्त ॥२४॥
जो भक्तीनें मजला, भजतो त्याचाच योग नी क्षेम ।
चालविं सदैव भूपा, हें आहे मदिय कार्य नी नेम ॥२५॥
मानव जन्मुन येतां, त्याला गति असति मुख्य या दोन ।
शुक्लगती नी दुसरी, गति आहे कृष्ण नाम या दोन ॥२६॥
शुक्लगतीनें होतो, मानव हा ब्रह्मरुप साचार ।
कृष्णगतीनें जन्मुन, पुनरपि करितो जगांत संचार ॥२७॥
षष्ठम अध्यायीं मीं, कथिला भूपा सुबुद्धि हा योग ।
आतां पुढती सांगें, नाम तयाचें उपासना योग ॥२८॥
षष्ठ प्रसंग काव्यें, तीं समजावीं सुरक्त सुमनेंच ।
ध्यावीं मानुन प्रिय हीं, प्रभुंनीं ऐसीं मदीय सुमनेंच ॥२९॥
(टीप : वरील सर्व बाबी MP मराठी Breaking केवळ माहिती म्हणून वाचक-प्रेक्षकांपर्यंत पोहोचवत आहे. यातून MP मराठी Breaking कोणताही दावा करत नाही.)
