महाराष्ट्राच्या राजकीय हृदयावर आज जणू वीज कोसळली. पहाटेपासूनच कामाला भिडणारे, निर्णयक्षमतेत बरोबरी नसलेले आणि प्रशासनावर जबर पकड ठेवणारे अजितदादा पवार… आज एका अनपेक्षित विमान दुर्घटनेत कायमचे हरपले. राज्यासाठी हा फक्त अपघात नाही, तर एका युगाचा अंत आहे.
मंगळवार सकाळ. वातावरण शांत होतं. उपमुख्यमंत्री अजित पवार यांचं चार्टर्ड विमान मुंबईहून बारामतीकडे येत होतं. निवडणुकीच्या प्रचारासाठी त्यांनी दिवसाची सुरुवात नेहमीप्रमाणेच धावपळीने करण्याची तयारी केली होती. विमान ताबडतोब उतरणार, आणि लगेचच सभास्थळी जाणार—ही त्यांच्या टीमची नियोजनशीर दिनचर्या. पण बारामती विमानतळाजवळ अचानक सर्वकाही बदललं.
नेमकं काय घडलं
विमानाने उतरण्याची प्रक्रिया सुरू केली, आणि काही क्षणातच ते नियंत्रण सुटल्यासारखं खाली झेपावलं. शेजारच्या शेतात तीव्र आवाजाने विमान आदळलं आणि क्षणार्धात प्रचंड स्फोट झाला. मागून स्फोटांचा आणखी आवाज ऐकू आला आणि महाराष्ट्राचे ‘दादा’ आपल्यातून निघून गेले. विमानातील सर्व सहा जणांनी जागीच जीव गमावला. ही बातमी राज्यभरात वणव्याप्रमाणे पसरली, आणि प्रत्येकाच्या मनात एक खोल रिक्तता निर्माण झाली.
*दादांच्या अचानक एंट्रीने प्रशासन हदरायचे*
अजित पवार हे नाव म्हणजे जबाबदारी, वेळेचं भान आणि कामासाठीचा हट्ट. पहाटेच अचानक बसस्थानकात उभं राहून व्यवस्था पाहणारा नेता… रस्त्यांची, सार्वजनिक जागांची प्रत्यक्ष पाहणी करणारा मंत्री… चांगलं काम करणाऱ्या अधिकाऱ्यांची पाठीवर हात ठेवून प्रशंसा करणारा, आणि कामात ढिलाई असेल तर न जुमानता बोल लावणारा कणखर व्यक्तिमत्त्व. त्यामुळेच ते जनतेमध्ये ‘दादा’ म्हणून प्रेम आणि आदराने ओळखले जात.
आज त्यांचा दिवसाचा कार्यक्रमही तितकाच धावपळीचा होता. बारामती तालुक्यातील जिल्हा परिषद आणि पंचायत समिती निवडणुकीच्या चार महत्त्वाच्या सभा, स्थानिक नेत्यांशी संवाद, पावसामुळे नुकसानीचा आढावा… कामाच्या या फेरित त्यांना विश्रांती ही शब्दशः माहीतच नव्हती. पण नियतीने अचानक हा वेग थांबवला आणि एक धडाडीचा नेता आपल्या कार्यातूनच नव्हे तर जगातूनही दूर गेला.
राजकारणात अनेक वर्षे विविध महत्त्वाची पदे सांभाळताना अजित पवार यांनी अनेक कठोर निर्णय घेतले. कित्येक वेळा विरोधकांनी टीका केली, तर अनेकदा जनतेने त्यांच्याकडे विश्वासाने पाहिलं. प्रशासनात त्यांची पकड इतकी मजबूत होती की एखाद्या जिल्ह्यात त्यांच्या भेटीची बातमी आली की अधिकारी सतर्क व्हायचे—कारण दादा येतात म्हणजे कामात कुठलीही ढिलाई चालत नाही.
त्यांचे अचानक जाणे केवळ पवार कुटुंबासाठी नव्हे तर संपूर्ण महाराष्ट्रासाठी मोठा धक्का आहे. राजकीय वर्तुळ शोकसागरात बुडाले आहे. कार्यकर्त्यांना धीर धरणे कठीण जात आहे, कारण त्यांना त्यांचा नेता, मार्गदर्शक, आणि प्रेरणादायी व्यक्ती गमवावी लागली आहे.
अजितदादांच्या प्रतिज्ञापत्रातील आर्थिक माहितीही त्यांच्या साधेपणाची जाणीव करून देते. अनेक महागड्या गाड्या, चांदी-सोनं, शेअर्स, गुंतवणुका असूनही त्यांची जीवनशैली अत्यंत नियोजनबद्ध आणि कामकेंद्री होती. पाच वर्षांत स्थावर मालमत्तेत वाढ झाली असली तरी त्यांच्या कामाला प्राधान्य देणाऱ्या वृत्तीनेच त्यांना वेगळं तारतम्य दिलं.
आज महाराष्ट्र शोकाकुल आहे. एक नेता, ज्यांनी आयुष्यभर पहाटेपासून रात्रभर जनतेसाठी काम केलं… तो नेता अचानक निघून गेला. पोकळी एवढी मोठी आहे की ती शब्दांत सामावणे अवघड आहे. हा केवळ मृत्यू नाही, तर महाराष्ट्राच्या धडाडीच्या नेतृत्वाचा एक दीप विझला आहे.
अजित पवार यांच्यासारखा ऊर्जा असलेला, जनतेशी थेट नातं जोडणारा आणि प्रशासनाला जबाबदारीची जाणीव करून देणारा नेता पुन्हा मिळणे कठीण आहे. त्यांच्या जाण्याने महाराष्ट्राच्या राजकारणात निर्माण झालेली पोकळी दीर्घकाळ भरून काढणे अशक्यप्राय आहे.
महाराष्ट्राचे दादा आज नाहीत पण त्यांची कामगिरी, त्यांचा वेग आणि त्यांचा आवाज… हा राज्याच्या स्मरणात कायम राहील.
