जेव्हा लोक अति उष्णतेचा विचार करतात तेव्हा त्यांना सहसा सहारा किंवा मध्य पूर्वेतील शहरांसारखे वाळवंट आठवतात. परंतु पृथ्वीवरील सर्वात उष्ण ठिकाण म्हणजे डॅलोल, इथिओपियातील एक दुर्गम प्रदेश. डॅलोलला खास बनवणारी गोष्ट म्हणजे येथे कधीही थंड हवामान अनुभवले जात नाही.
वर्षभरातील विक्रमी उष्णता
पृथ्वीवरील सर्वाधिक सरासरी वार्षिक तापमानाचा विक्रम डॅलोलमध्ये आहे. येथे ३४.६ अंश सेल्सिअसचे कमाल तापमान नोंदवले गेले आहे. रात्री किंवा हिवाळ्याच्या महिन्यांत थंड होणाऱ्या इतर उष्ण ठिकाणांपेक्षा हे ठिकाण वर्षभर सतत उष्ण राहते. हिवाळ्यातही तापमान ३० अंश सेल्सिअसपेक्षा जास्त राहते आणि उन्हाळ्यात तापमान ४९ अंश सेल्सिअसपर्यंत पोहोचू शकते.
दुसऱ्या ग्रहासारखे वाटणारे ठिकाण
डॅलोल हे पृथ्वीच्या सर्वात खालच्या आणि भूगर्भीयदृष्ट्या सक्रिय प्रदेशांपैकी एक असलेल्या डॅनाकिल डिप्रेशनमध्ये स्थित आहे. या भागाला अनेकदा “पृथ्वीवरील मंगळ” असे म्हणतात. या प्रदेशात पिवळे, हिरवे, नारिंगी आणि पांढऱ्या रंगाचे चमकदार निऑन रंग दिसतात. हे रंग वनस्पतींमुळे नसून सल्फर, आयर्न ऑक्साईड, मीठ आणि पोटॅशियम यांच्या रासायनिक अभिक्रियांमुळे होतात.
पृथ्वीवरील सर्वात विषारी ठिकाणांपैकी एक
हे ठिकाण केवळ उष्णच नाही तर अत्यंत धोकादायक देखील आहे. डॅलोल येथील हायड्रोथर्मल पूल इतके आम्लयुक्त आहेत की त्यांचा pH पातळी शून्यापर्यंत किंवा अगदी खालीही पोहोचू शकतो. सल्फर डायऑक्साइड आणि क्लोरीन सारखे विषारी वायू सतत हवेत सोडले जातात.
समुद्रसपाटीखाली आणि भूगर्भीयदृष्ट्या हिंसक
हे ठिकाण समुद्रसपाटीपासून अंदाजे १२० ते १३० मीटर खाली आहे, ज्यामुळे ते पृथ्वीवरील सर्वात खालच्या ठिकाणांपैकी एक आहे. ते मिठाच्या जाड थरांनी झाकलेल्या ज्वालामुखीच्या विवराच्या वर वसलेले आहे. जमिनीखालील मॅग्मा भूजल गरम करतो, ज्यामुळे वारंवार रासायनिक स्फोट होतात आणि आम्लयुक्त तलाव आणि मिठाचे खांब तयार होतात.
१९०० च्या दशकाच्या सुरुवातीला इटालियन राजवटीत डॅलोल हे काही काळासाठी खाण केंद्र बनले, जिथे कंपन्या मीठ आणि पोटॅश काढत होत्या. तथापि, कालांतराने, वाढत्या कठोर परिस्थितीमुळे लोकांना वस्ती सोडून द्यावी लागली आणि ते एक भूत शहर बनले.
